004 : [EC]Story Event 00 Ver.จับฉ่าย

posted on 11 May 2013 19:23 by sevengirl7

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

NOTE : ส่วนหนึ่งของกิจกรรม

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ!!!!

 

กรุณากด F5 เบาๆจนกว่าธีมจะเป็นสีโทนขาว – ดำ นะคะ!

 

กดเบาๆนะเดี๋ยว F5 เจ็บ #....

 

#คุณเพ่อนทำโค้ดให้ แต๊งกิ้วมากมายค่ะ

 

 

เริ่มกันที่....

 

---------------------------------------------------

 


เรื่องราวเมื่อย่างก้าวเข้าสู่คาเมล็อต คุณเป็นใคร มาจากไหน และมายังนครแห่งนี้เพื่ออะไร...

"เจ้าชื่ออะไร?"

"ข้า... แฟร้ง..."

"มาที่นี่ทำไมหรือ"

"ข้ามาเพื่อที่จะเป็นอัศวิน"

"เป้าหมายของเจ้า..คือสิ่งใดกัน..."

"…......"

"เพื่อตามหาพี่ชายของข้า... จะพาเขากลับไปอย่างปรอดภัย..."

 

เพราะข้า... จะต้องปกป้องคนสำคัญของข้าให้ได้...

 

#เหตุผลของแฟร้งมีแค่นี้จริงๆนะ...

 

อย่าถามว่าทำไมมีแต่ของแฟร้ง ของนิกซ์ย้อนไปที่ >>นี่<< เลยค่ะ

 

 

 

อีเว้นจับอาจารย์ของสองพี่น้อง

 

ของน้องสั้นเริ่มที่น้องก่อนแล้วกัน

 

---------------------------------------------------

 

บันทึกของแฟร้ง

 

ข้าเองก็จำอะไรไม่ค่อยได้หรอกนะ นอกจากความวุ่นวายทุกอย่างที่เกิดขึ้น ปิศาจ หรือการก่อเรื่องจนเหล่ามอร์เดรดต้องปะทะกับท่านอาเธอร์

 

แต่ตัวข้าเองก็คิดว่าทุกอย่างผ่านไปได้สวย...

---------------------------------------------------

 

“สรุปจะขึ้นเกวียนปะ วิ่งไปวิ่งมาแบบนี้มันช้าจะตาย”

 

เสียงของราเอลดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายในหมู่นักเรียนอัศวินหน่วยมอรเดรด หลังจากพยายามเดินตามอาจารย์กันมาด้วยเวลาอันแสนยาวนาน แต่เหล่ามอรเดรดก็ยังคงไม่ไปไกลเกินกว่าตลาด

 

ดูเหมือนพวกเขาอาจจะต้องพึ่งเกวียนจริงๆ

 

“เอ้า ขึ้นเกวียนครับ ขึ้นเกวียน” โนอาเตรียมเชือกที่เจ้าตัวไปเอามาจากไหนไม่รู้เพื่อที่จะล่ามม้า

 

ว่าแต่ม้าล่ะ...

 

ยังไม่ทันที่คำถามทั้งหมดในหัวของแฟร้งจะถูกตอบ เรมก็จัดการลากทุกคนขึ้นเกวียนไปเสียก่อน

 

จะขับเกวียนทั้งๆที่ยังไม่ได้ล่ามม้าเนี่ยนะ...

 

“เอาไปสั่งขอทานให้ไปขัดขวางอาจารย์ก่อนเถอะ!”

 

ก่อนจะทำอะไรช่วยตอบข้าก่อนได้มั้ย

 

 

เอ็งยังไม่ได้ถาม

 

 

“ ขอทานไปวังเอาของฟรีกันหมดแล้วครับ!!” โนอาเอ่ยขึ้น พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของราเอลที่ดังตามขึ้นมา ดูเหมือนเจ้าตัวจะสติแตกไม่น้อย แต่เจ้าเป็นเป็นประกาศเองนะว่าที่หน้าวังมีของแจกฟรีน่ะ...

 

 

“งั้นช่างเหอะ! ใครรู้บ้างว่าจารย์อยู่ไหน!”

 

“อาจารย์อยู่ในป่าทางใต้ล่ะ!” โดเฟนเอ่ยขึ้น

 

“ทำไม...ทำไมกัน...ทำไมอาจารย์หนีไปเร็วขนาดนั้น...” และเฟียคาร่าที่ดูท่าเหมือนจะไม่ไหวแล้ว

 

 

แหงสิ เจ้านั่นเปิดฮู๊ดปิดหน้ามาตลอดทาง

 

 

“ข้ามแม่น้ำ..ไปทางโรงเรียนสินะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราข้ามแม่น้ำตรงประตูทางเข้าหน่วยกาเวนก็ได้ ตอนนี้หาม้าก่อนเถอะ” ราเอลกลับมาวุ่นวายกับการหาม้าอีกครั้ง

 

และดูเหมือนความวุ่นวายในหน่วยมอรเดรดยังไม่มากพอ

 

ก็มีชายหนุ่มท่าทางแผลกๆคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยกับพวกเขาอย่างจริงจัง...

 

“นี่น้องชาย รู้รึเปล่า .... แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะ ... ข้าน่ะ .... มีสองขาเว้ยเฮ้ย !!?”

 

 

และพี่ท่านก็ทำเสียงท่าทางน่าตกใจน่าดู...

 

 

 

ข้าก็มีสองขา น่าตกใจตรงไหนกัน...

 

 

 

“เดี๋ยวๆ นั่นหลวงพ่อนี่” ราเอลเอ่ยขึ้นพร้อมชี้ไปทางหลวงพ่อที่กำลังขี่ม้าเหยาะๆอยู่ “รู้แล้ว ฉีกไบเบิ้ลมาทำเชือกแล้วแย่งม้าเหอะ”

 

 

“เออว่ะ งั้นฉีกนี่ทำเชือกแทนก็แล้วกัน” ว่าแล้วราเอลก็ถอดเสื้อคลุมออกมาฉีกทำเป็นเชือก

 

“สหายม้าาาาาา ตัวไหนอยู่แถวนี้มาช่วยเราหน่อยยยยยย” หลังจากที่วุ่นวายอยู่กับการหาม้า ก็เหมือนสวรรค์โปรด..

 

ม้าของหลวงพ่อเกิดดีดเจ้าของร่วงจากหลังและควบมาหาเกวียนเสียอย่างนั้น...

 

 

“เยี่ยม!” ราเอลร้องขึ้นพร้อมกันไปเอาม้ามาเทียมเกวียนจนได้ “ช่วยหน่อยนะ ไปที่โรงเรียนเลย!!”

 

“เอาล่ะ.. จะวิ่งยาวล่ะนะครับ..” โนอาเอ่ยขึ้น “จะไปได้หรือยังฮะ” แต่ราเอลก็เกิดว๊ากขึ้นมาอย่างหัวเสีย

 

“โอเค เกาะแน่นๆละครับ” ว่าจบโนอาก็จัดการตระตุกบังเหียนควบไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ววิ่งไปตามถนน ชนบ้างไม่ชนบ้างแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี (...)

 

แต่แล้ว...

 

 

เมื่อเกวียนและม้าวิ่งมาใกล้เขตโรงเรียนแล้วเหล่ามอรเดรดก็สังเกตุเห็นใครบางคนยืนหักนิ้วอยู่ที่หน้าประตูและมีเอ็กซ์คาลิเบอร์เสียบอยู่ที่เข็มขัด

 

 

“ใคร-เป็น-คน-ก่อ-เรื่อง!!”

 

 

กษัตริย์อาเธอร์คำรามลั่นด้วยความโกรธ

 

ทันทีที่ได้ยินเสียงดังลั่น โนอาก็รีบดึงสายม้าหักหลบอาเธอร์ หากแต่อาเธอร์ก็สามารถกระโดดขึ้นหลังม้าและบังคับให้มันหยุดได้อย่างง่ายดาย

 

“ข้าว่า.... เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ...”

 

 

 

-------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

บันทึกของฟินิกซ์

 

ก่อนเริ่มจับอาจารย์กันทุกคนท่าทางเตรียมพร้อมกันน่าดู...

 

ข้าวอมอัพรอในขณะที่คนอื่นๆก็ต่างเตรียมตัวเองเช่นกัน แต่ดูเหมือนพวกเราจะมีปัญหากันเรื่องความสูงนิดหน่อย... ก็เอาเถอะ ยังไงก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีสินะ...

 

อาจารย์ยุยระ กับอาจารย์เอมิล มาช่วยพวกเราในกิจครั้งนี้ด้วย ขอบคุณมากขอรับ

 

เอาล่ะ...

 

 

------------------------------------------------

 

จดหมายถูกเปิดออกพร้อมกับคำใบ้ที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขาทุกคน

 

“คำใบ้ที่สองซ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในเมือง”

 

เยี่ยม...

 

เป็นคำใบ้ที่อาจารย์เซนเซสิ้งไว้ให้กับเหล่าศิษย์ของเขา ฟังดูเหมือนจะง่าย... แต่เหล่าเบดิเวียร์ก็ใช้เวลาลากหน่วยไปยังต้นไม้ที่ว่าถึงสามขั่วโมง....

 

 

 

และพบกับคำใบ้ที่แขวนอยู่บนต้นไม้

 

 

 

เยี่ยม...

 

 

 

 

อาจารย์เอมิลที่เห็นสภาพเด็กคล้ายจะล้มหน้าแหกกันจังเขย่งหยิบแล้วยื่นมาให้กับพวกเขาเสียก่อน

 

 

 

 

 

คำใบ้ที่สอง ตกถึงมืออย่างง่ายดาย...

 

 

 

“คำใบ้ต่อไปอยู่ใต้สระน้ำใหญ่ที่มีดอกบัว... พยายามเข้าล่ะ”

 

 

 

 

เยี่ยมมมมมมมมมมมมมมม

 

 

 

 

เบดิเวียร์สะเทินน้ำสะเทินบกจริงๆ!!

 

 

 

 

“ในน้ำด้วยล่ะ...” โปรดอย่าย้ำครับอาจารย์ยุยระ...

 

 

 

“เจ้าฝึกบินบ่อยนี่ฟินิกซ์...”

 

 

 

“ข้า?”

 

 

 

อย่า...ถามข้า....